واقعیت یهود ستیزى ‏۱

الف ـ خدا در نظر یهود:
خداوند، در کتاب مقدّس یهود، شکل عجیب و غریبى به خود گرفته است. مثلاً مانند انسان است(2)، گیسو و لباس دارد(3)دوپا دارد(4)، مانند انسان راه م
ِی رود(5)، از آسمان به زمین فرود آمده به هر کجا که بخواهد می رود و جائى را براى سکونت و زندگى خویش مسکن قرار مىدهد(6)، آن قدر نادان است که بدون نشانه نمىتواند خانه مـؤمنان را از خانه کـفّار تشخیـص دهد(7)و از خیلى چیزها بى خبر است(8)، پیمان خود را مىشکند(9)، از کرده خویش پشیمان مىشود(10)، گاهى غصه مىخورد و بر کارى که کرده است اندوهگین مىشود(11)، با انسان کشتى مىگیرد(12)و درعین این که سه تا است، یکى است، یعنى هم یگانه است و هم سهگانه(13)، مار از او راستگوتر است زیرا مار راست مىگوید و خدا دروغ مىگوید(14)، از آسمانها به زمین آمده بین کلام مردم تفرقه مىاندازد مثل استعمار که مىگوید: (تفرقه بیانداز و حکومت کن) چون از وحدت کلام آنها مىترسد(15)، چیزى را مىگوید و باز تغییر مىدهد(16) این است، صفات خداوند در نظر یهود!

ولى خداوند جهان از همه این خرافات منزّه و مبرّا است، نه جسم است و نه عوارض جسمى بر او عارض مى
شود، همیشه راست مىگوید و هیچ وقت پیمان خود را نمىشکند، تمام اعمالش از روى خفرد و حکمت است، ابدا اندوهگین و محزون نمىشود، یکى است و شریک ندارد و همیشه خواهان خیر مردم است.

ب ـ پیامبران در نظر یهود:

پیامبرانف (کتاب مقدس!) دست کم از خدایان آن ندارند مثلاً بعضى آنها:

1 ـ با زنان نامحرم زنا مى
کنند، چنانچه به حضرت داود(ع) نسبت دادهاند(17).

2 ـ با دختران خود زنا مى
کنند و به حضرت لوط(ع) نسبت مىدهند(18).

3 ـ مردم را فریب مى
دهند و آنها را مىکشند و زنهایشان را به همسرى در مىآورند. این عمل را هم به حضرت داود(ع) نسبت مىدهند(19).

4 ـ با خداوند کشتى مىگیرند، چنانچه به حضرت یعقوب(ع) چنین نسبت مىدهند(20).

5 ـ کارهائى را که خداوند نهى کرده انجام مى
دهند، چنانچه به حضرت سلیمان(ع) نسبت دادهاند(21).

6 ـ قلبهایشان به جانب بفت متمایل مى
شود، چنانچه به حضرت سلیمان(ع) نسبت مى دهند(22).

7 ـ براى پرستش بفتها خانه مى
سازند و این مطلب را نیز به حضرت سلیمان(ع) نسبت داده اند(23).

8 ـ خداوند مى
خواهد آنها را بکشد، چنانچه به حضرت موسى(ع) نسبت مىدهند(24).

9 ـ ستمکار هستند و به کشتار کودکان و افتادگان وگاوان و گوسفندان فرمان مى
دهند(25).

10 ـ با خداوند درشتى و خشونت مى
کنند، چنانچه این موارد را هم به حضرت موسى(ع) نسبت دادهاند(26).

11 ـ سالهاى متمادى بین مردم لخت و پا برهنه راه مى
روند، چنانچه به اشیاى پیامبر نسبت دادهاند(27).

12 ـ به گردنهاى خویش بند و یوغ مى
گذارند و این را هم به ارمیاى پیامبر نسبت مىدهند(28).
13 ـ خداوند فرمانشان مى
دهد تا نان آلوده به نجاسات انسانى بخورند.

14 ـ خداوند به آنها دستور مى
دهد که سر و صورت خود را بتراشند و این دو مورد را هم به حزقیال نسبت دادهاند(29).

15 ـ خداوند امرشان مى
کند تا زن زنا زاده را به همسرى در آورند و گفته

/ 0 نظر / 7 بازدید