میان اینهمه زندان

تا کی به حسرت باران بایستیم

با چتر در میان بیابان بایستیم

مثل مترسکی همه ناچار و ناگریز

در زیر سایه کلاغان بایستیم

هر فرد میله قفس خالی خود است

تا کی میان اینهمه زندان بایستیم

ای رود سمت آمدنت را نشان بده

رخصت بده کنار درختان بایستیم

تو گفته ای که جمعه می ایی ،‌ولی بگو

باید کدام سمت خیابان بایستیم

نیما فرقه