ما سه دسته منتظر داریم :

١_ کسی که از دور زیاد یاد امام می کند و انتظار دیدار او را می کشد تا علائئم و آثاری از امامش ببیند که فرموده اند : افضل الاعمال انتظار الفرج : برترین کارها انتظار فرج است.

٢_ کسی که آثار و جای پا و جلوه ای از امام را دیده است ، که فرموده اند : فان ذلک فرجکم : پس به درستی که فرج امام زمان (عج) فرج خود شماست. یعنی انتظار و دعا کردن برای خود شما فرج و گشایش میآورد.

٣_ اگر انتظار کامل شود و محبت به حد کمال برسد طوری می شود که حضرت (ع) را در ظاهر ببیند یا نبیند در یقین او اثر ندارد ، بلک در همه وقت با قلب خود مشاهه می کند .مثل پیامبر اکرم (ص)و اویس قرنی که به ظاهر اصلا یکدیگر را ندیده اند ، اما هرگز از هم جدا نبوده اند. امام سجاد (ع)می فرماید : ان اهل زمان غیبته افضل اهل کل زمان لان الله ءاتاهم من العقل و الفهم والمعرفه حتی صارت الغیبه عندهم بمنزله المشاهده:منتظرین واقعی در زمان غیبت برتر از مردم تمامی زمانها هستند زیرا آن قد راز جانب خدا عقل و فهم و معرفت پیداکرده اند که غیبت و شهود برای آنها فرقی نمی کند .

ما مثل بچه ای هستیم که پدرش دستش را گرفته تا به جایی ببرد و در طول مسیر از بازار عبور میکنند .بچه جلب ویترین مغازه ها می شود و دست پدر را رها می کند و در بازارگم می شود و قتی متوجه می شود که دیگر پدر را نمی بیند گمان می کند پدرش گم شده است . در حالی که در واقع خودش گم شده است . انبیاء و اولیا پدران خلقند و دست خلق را می گیرند تا انها را به سلامت از بازار دنیا عبور دهند. غالب خلایق جلب متاع های دنیا شده اند و دست پدر را رها کرده و در بازار دنیا گم و غایب شده اند. امام زمان (عج)گم و غایب نشده است ، ما گم و محجوب گشته ایم .

قسمتی از کتاب مصباح الهدی در نگرش و روش عرفانی اهل محبت و ولاء               تالیف : استاد مهدی طیب _ نشر سفینه