دلم نیامد برای تو ننویسم

برای مردی که آمدنش با خداست

و سواری که بی خیال حال و روز ماست

برای باران که سهم صحراهاست

برای خودم آقا! برای شما !

از این نگاه های مانده به راه ننویسم

............................................

دلم بهانه می کند تورا

نه اینک و که هر زمان و هر مکان